چایخانه ای دیگر

اين دعواهای وبلاگی که هر از گاهی به اوج ميرسد بيش از پيش من را به اين نتيجه ميرساند که همه مشکلات سياسی، اقتصادی و اجتماعی ما در سطح کلان و مملکتی ناشی از فقر فرهنگی توده مردم ماست. عدم احترام به عقايد و نگرش ديگران اصليترين مشکليست که حتی در بين طبقه به اصطلاح روشنفکر ما، به طور مثال وبلاگنويسان، وجود دارد. به طور مثال در هند بيش از يک ميليارد انسان در کشوری با بيش از ۲۲ زبان رسمی و ۹ مذهب در صلح و آرامش زندگی ميکنند در حاليکه در ايران با وجود يک مذهب ( اکثريت غالب) و يک زبان رسمی ۶۰ ميليون انسان مرتب در حال اعتراض به يکديگر، ارائه راهکردهای جديد و بی ارزش کردن دستاوردهای پيشينيان و خلاصه زدن توی سر و کله هم هستند. اين مسئله شايد در مقياس کوچک مهم نباشد ولی وقتی در مقياس مملکتی مطرح ميشود در نهايت باعث ميشود قدرت در دست کسانی قرار گيرد که کفايت اداره مملکت را نداشته و با بيخردیشان کشور را به سوی چنين معضلی که امروزه شاهد آن هستيم سوق دهند.

ای کاش کسی در اين ميان به فکر اصلاح فرهنگی توده مردم ايران بود چون تا هنگامی که اين معضل وجود داشته باشد با وجود اينهمه وبلاگ فارسی و نسخه پيچيدن برای يکديگر شاهد هيچگونه اصلاح سياسی و اجتماعی در سطح کلان نخواهيم بود و روز به روز در سراشيبی بی بازگشتی در جامعه جهانی ره خواهيم سپرد.